CÓRKA GENERAŁA PANKRATOWA (1934)
Melodramat

Reżyseria
Mieczysław Znamierowski

Wytwórnia
KAMERA

Zarys fabuły*

Jest rok 1905. Na ziemiach polskich znajdujących się pod zaborem rosyjskim wybucha rewolucja skierowana przeciwko carskiemu ciemiężcy. Aniuta, córka generała Pankratowa, dowódcy warszawskiej żandarmerii, zakochuje się z wzajemnością w przypadkowo poznanym polskim rewolucjoniście Bolesławie Ratomskim. Ojciec nalega na jej ślub z rosyjskim oficerem, rotmistrzem hrabią Andrzejem Bobrowem, co pomogłoby wzmocnić pozycję generała, któremu przełożeni nie mogą wybaczyć jego małżeństwa z Polką. Aniuta, z miłości do ojca, zgadza się i niebawem mają zostać ogłoszone zaręczyny. Jednak w dziewczynie, która spotyka się z krewną jej matki Anieli, panią Ratomską, jak się okazuje matką jej ukochanego, budzą się dawno zapomniane uczucia. Wstrząśnięta widokiem brutalnie stłumionej manifestacji polskich patriotów, dokonanej przez Bobrowa, zwraca zaręczynowy pierścionek. Jej serce coraz mocniej bije dla polskiej sprawy. Tymczasem tajna organizacja bojowa planuje zamach na powszechnie znienawidzonego generała Pankratowa. Zadanie ma wykonać Bolesław, który nie wie, że Aniuta jest jego córką...

W rolach wiodących

Kazimierz Junosza-Stępowski generał Pankratow
Nora Ney Anna Iwanowna Pankratowa „Aniuta”, córka
generała
Franciszek Brodniewicz rewolucjonista Bolesław Ratomski „Stefan
Kowalski”
Mieczysław Cybulski porucznik Aleksy Woronow, oficer żandarmerii
Jerzy Leszczyński rotmistrz hrabia Andrzej Aleksandrowicz Bobrow

W pozostałych

Helena Buczyńska ciotka Aniuty
Stanisław Grolicki generał gubernator
Aleksander Żabczyński adiutant generała gubernatora
Stanisław Daniłowicz rewolucjonista Śmigo vel konfident policji
Józefa Relidzyńska Ratomska, matka Bolesława
Stanisława Perzanowska właścicielka mieszkania, w którym spotykają się
rewolucjoniści
Jan Bonecki oberpolicmajster, chrzestny Aniuty
Wanda Jarszewska żona oberpolicmajstra
Maria Bogda rewolucjonistka
Zofia Lindorf rewolucjonistka
Zbigniew Ziembiński rewolucjonista
Ryszard Kierczyński rewolucjonista
Feliks Żukowski rewolucjonista
Bronisław Oranowski oficer rosyjski
Monica Carlo kobieta towarzysząca oficerowi w restauracji
Zofia Terné śpiewaczka w restauracji
Zofia Kajzerówna dziewczyna w restauracji
Stefania Górska dziewczyna w restauracji
Zygmunt Chmielewski dowódca Cytadeli
Tadeusz Fijewski rewolucjonista skazany na śmierć
Izabella Kalitowicz matka skazanego rewolucjonisty
Mieczysław Bilażewski oficer na przyjęciu u oberpolicmajstra
Henryk Małkowski mężczyzna wynajmujący mieszkanie 
rewolucjonistce
i inni  

Oprawa muzyczna

Muzykę skomponował Henryk Wars, autorem słów piosenki „Kto usta twe całował” jest Julian Tuwim. W filmie można usłyszeć również fragmenty Warszawianki w wykonaniu Nory Ney.

Piosenka
Kto usta twe całował
śpiewa
Nora Ney


Kto usta twe całował
Ten już miłością się struł
Kto rozpacz swą miłował
Ten będzie rozkosz w niej czuł

Serce pożarem przepali pierś
I to najsłodsza jest śmierć
Kto usta twe całował
Już był stracony na pół

Nie uchronisz się w miłości
Ani szczęścia, ani łez
Będziesz cieszyć się, śmiać
Będziesz cierpieć i łkać
Lecz cokolwiek się stanie
To wiedz

Kto usta twe całował
Ten już miłością się struł…

Pieśń
Warszawianka
śpiewa
Nora Ney

(fragment)

Oto dziś dzień krwi i chwały
Oby dniem wskrzeszenia był!

Leć nasz Orle w górnym pędzie,
Sławie, Polsce, światu służ!

Kto przeżyje wolnym będzie,
Kto umiera wolnym jest

Ciekawostka* (błąd w filmie)

W czołówce filmu podano, że Mieczysław Cybulski występuje w roli Aleksego Woronowa. W scenie, w której Aniuta przedstawia go swojemu narzeczonemu hr. Bobrowowi pada zdanie: "Mój kuzyn – porucznik Aleksy Baranowski".

* zakładka ‘Wstęp’

close